در ضرورتِ فاصلهگذاریِ درست
در ضرورتِ فاصلهگذاریِ درست بیشتر بخوانید »
ویکیپن
هشیار، هوشیار
این دو واژه هممعنیاند اما تلفظشان متفاوت است. در سالهای اخیر، در نوشتار معمولاً به تفاوتِ این دو توجه نمیکنند و هردو را بهناروا بهصورت «هوشیار» مینویسند. 🔸 «هشیار» را /hošyār/ میخوانیم؛🔸 «هوشیار» را /hūšyār/ تلفظ میکنیم. 🔹 شاهد برای «هوشیار»: برگ درختان سبز درنظر هوشیارهر ورقی دفتریست معرفت کردگار (سعدی) 🔹 شاهد برای «هشیار»:
فیالنفسه یا فینفسه؟
🔹 پاسخ کوتاه: «فینفسه» درست است؛ یعنی بدون «الـ». معنای آن این است: بهخودیِخود.کلمهٔ «فینفسه» ترکیبی عربیست که در فارسی با نقش دستوریِ قیدی بهکار میرود. 🔸 پاسخ نیمهتخصصی (ویژهٔ دانشجویان و علاقهمندان): «فینفسه» (حرف جر + اسم: مجرور + ضمیر متصلِ مذکر) به این دلیل «الـ» ندارد که «نفْس» در این کلمه، بهاصطلاح، مضاف
فیالنفسه یا فینفسه؟ بیشتر بخوانید »
«لاندا» یا «لامبدا»؛ بالاخره کدام؟
🔹 «لاندا» را ما صد سال پیش از زبان فرانسه (lambda) گرفتهایم. املای انگلیسیاش هم مثل املای فرانسهٔ آن است؛ تنها تلفظشان تفاوت دارد؛ تلفظ انگلیسیاش /læmdə’/ است.✳ لانْدا/ لامْبْدا یازدهمین حرفِ الفبای یونانیست و کاربرد اصلیاش در ریاضیات و فیزیک و نجوم و البته زیستشناسی است. املای یونانی: حرف بزرگ: Λ، کوچک: λ.🔸 درضمن، در دستگاه شمارشِ یونانی، مقدارِ
«لاندا» یا «لامبدا»؛ بالاخره کدام؟ بیشتر بخوانید »
محتوی و محتوا
🔹 شیشهٔ شربتْ محتویِ شربت است.🔸 شربتْ محتوای شیشه است. مثالی دیگر:🔹 این کارتن محتویِ ۲۴ کمپوت است.🔸 محتوای این کارتن ۲۴ کمپوت است. 🔹 «محتوی» یعنی دربردارنده؛🔸 «محتوا» یعنی دربرگرفتهشده. 🖋 رابطهٔ محتوی و محتوا رابطهٔ ظرف و مظروف است. هردو واژه از عربی کلاسیک وارد زبان فارسی شدهاند. املای «محتوا» در اصل «محتویٰ»
ویرایش افراطکارانه
بعضی نوویراستاران ما، هنگام ویرایش زبانی، هرجا صفحه سفید، پاکیزهتر، یا احیاناً خالی از اشکالات ویرایشیِ معمول است، برای اینکه کاری کردهباشند، و بهاصطلاح، برای خالی نبودنِ عریضه، نحوِ جملهها را تغییر میدهند و جای اجزای کلام را عوض میکنند، بیآنکه این کار ضرورتی داشتهباشد. دقتِ کافی و ششدانگ بودنِ حواس هنگام کار، بر ویراستار
ویرایش افراطکارانه بیشتر بخوانید »